Eksport danych i rozkrojów

Dane wejściowe a wynik

Eksport danych wejściowych zapisuje w pliku dane elementów lub zasobów. Eksport wyniku zapisuje rezultat obliczeń. W oknie eksportu wyników wtyczki Text możesz wybrać elementy, odpad, cięcia i statystyki. Trzeba zaznaczyć co najmniej jedną kategorię.

W głównym oknie wybierz Plik → Eksport. Wybierz format i nazwę pliku.
Dla danych tabelarycznych wybierz elementy, zasoby lub oba rodzaje i zatwierdź. Wybierz co najmniej jedną kategorię.
Otwórz zapisany plik w programie odbiorcy. Porównaj liczbę wpisów, ilości i wymiary z listami wejściowymi.
Obliczone rozkroje eksportuje osobne polecenie w menu Wyniki.

Zrzut ekranu programu TonCut: Dane wejściowe a wynik — Dane wejściowe a wynik

Eksport przez wtyczkę

Dostępne formaty eksportu zależą od zainstalowanych i włączonych wtyczek. Mogą obejmować DXF, HPGL/PLT oraz pliki dla konkretnych urządzeń. Ustawienia maszyny dopasuj do urządzenia, które ma odebrać plik.

Po zakończeniu obliczeń wybierz wynik. Kliknij Eksportuj na pasku narzędzi lub otwórz eksport z menu Wyniki.
W oknie eksportu wybierz zainstalowaną wtyczkę dla potrzebnego formatu. Jeśli otworzysz jej ustawienia, zakończ pracę w tym oknie i zamknij je przed powrotem do listy eksportu.
Aby wyeksportować jeden rozkrój, zaznacz jego niezapisany wiersz i kliknij Zapisz rozkrój. Dla całego wyniku kliknij Zapisz wszystko.
Przycisk Zapisz rozkrój wymaga zaznaczenia dokładnie jednego rozkroju, który nie jest jeszcze oznaczony jako zapisany. Opisane niżej ustawienia dotyczą wybranej wtyczki.
Wybierz plik lub folder docelowy. Jeśli pojawi się okno opcji eksportera, uzupełnij je i zatwierdź.
Sprawdź oznaczenia zapisu na liście eksportu. Przed kontynuowaniem rozwiąż zgłoszone błędy zapisu.
Na zrzucie pokazano eksport przez wtyczkę Text.
Otwórz pliki w programie odbiorcy. Porównaj wymiary, liczby i identyfikatory z wybranym wynikiem TonCut. Sprawdź też, czy nazwy i opisy są kompletne, a wszystkie znaki poprawne.
Oznaczenie zapisu nie potwierdza sposobu odczytania pliku przez program odbiorcy.

Aby ponownie wyeksportować zapisany rozkrój, zaznacz jego wiersz i kliknij go prawym przyciskiem myszy. W podmenu stanu oznacz go jako niezapisany. Kliknij Zapisz rozkrój i wybierz inną nazwę pliku próbnego. Zmiana tego oznaczenia nie usuwa istniejącego pliku ani nie przelicza rozkroju.

Zbiorczy eksport wyników

Otwórz eksport wyników, wybierz Text i kliknij Zapisz wszystko. Wskaż miejsce zapisu, zaznacz potrzebne kategorie w oknie eksportu zbiorczego i zatwierdź. Otwórz pliki i porównaj ich sumy z zestawieniami wyniku.

Zbiorcze okno wtyczki Text udostępnia zestawienia wykorzystania zasobów, elementów, oklein i materiałów, wyjście łączne oraz pojedyncze rozkroje. Opcje elementów, odpadu, cięć i statystyk są aktywne po wybraniu pojedynczych rozkrojów. Zaznacz co najmniej jedną kategorię. Wybór określa zawartość eksportu i nie zmienia obliczonego wyniku.

DXF: geometria, jednostki i opisy

Poniższe opcje znajdują się w oknie eksportera DXF. Otwórz eksport wyniku, wybierz DXF i rozpocznij zapis wybranych rozkrojów. Wskaż plik lub folder docelowy; potem otworzy się okno opcji DXF. Wybierz to, czego potrzebuje odbiorca rysunku w programie CAD. Wybór zmienia zawartość rysunku, ale nie przelicza rozkroju.

Opcja uwzględniania krawędzi arkusza dotyczy tylko eksportu linii cięcia. Włącz ją, gdy odbiorca potrzebuje zewnętrznego obrysu arkusza jako odniesienia, i sprawdź, czy te dodatkowe linie są potrzebne.

Linie cięcia: eksportuje cięcia z wybranego rozkroju. Przydaje się do sprawdzenia, którędy przebiegają cięcia przez materiał. Taki rysunek różni się od pełnych obrysów poszczególnych elementów.
Elementy i odpad: eksportuje obrysy elementów wraz z obrysami obszarów odpadu z wyniku. Przydaje się do sprawdzenia położenia elementów i pozostałego materiału. Odpad nie ogranicza się tu do odpadu użytkowego.
Tylko elementy: eksportuje obrysy elementów bez obrysów odpadu. Przydaje się, gdy odbiorca potrzebuje rysunku elementów. Elementy zachowują położenie z rozkroju; ta opcja nie tworzy osobnego pliku dla każdego elementu.

DXF: ustaw skalę i opisy

Ustaw jednostkę wyjścia: milimetry, centymetry, metry, cale, stopy lub jardy. Użyj tej samej jednostki przy otwieraniu lub imporcie pliku w CAD, a następnie porównaj wymiary jednego elementu z tym samym elementem na wybranym rozkroju TonCut. Rysunek może wyglądać poprawnie na ekranie, a mimo to mieć niewłaściwą skalę.

Włącz warstwę z opisami, gdy odbiorca potrzebuje tekstu do rozpoznawania elementów. Wtedy dostępne są nazwa warstwy, rozmiar identyfikatorów, rozmiar opisów i opcja drukowania warstwy. Pozostaw ją wyłączoną, jeśli potrzebna jest wyłącznie geometria.
Gdy warstwa z opisami jest włączona, tekst elementów zależy od ustawionego w TonCut sposobu identyfikacji oraz wpisanych identyfikatorów i opisów. Sprawdź to ustawienie i dane elementów, jeśli brakuje oczekiwanego tekstu. Przy eksporcie linii cięcia lub elementów z odpadem dołączane są też identyfikatory odpadu, o ile są dostępne.
Rozmiar tekstu identyfikatorów i opisów ustawia się osobno, w milimetrach. Sprawdź w CAD małe elementy i długie opisy: tekst nie powinien się nakładać ani utrudniać odczytu.
Opcja drukowania określa, czy warstwa z opisami ma być widoczna na wydruku. Nie usuwa tekstu z pliku ani nie zmienia geometrii cięcia. Jeśli rysunek ma być drukowany, sprawdź podgląd wydruku w programie odbiorcy.

DXF: wyeksportuj jeden rozkrój lub cały wynik

Eksport jednego rozkroju zapisuje plik DXF we wskazanym miejscu. Eksport wszystkich rozkrojów wymaga wybrania folderu i tworzy numerowany plik DXF dla każdego rozkroju, z tymi samymi ustawieniami eksportu. Pliki odpowiadają rozkrojom, a nie każdemu elementowi czy każdemu fizycznemu arkuszowi z osobna.

Wybierz wynik i otwórz eksport z menu Wyniki. Wybierz DXF, zaznacz jeden reprezentatywny rozkrój i kliknij Zapisz rozkrój. Wskaż plik docelowy.
Wybierz Eksportuj linie cięcia, Eksportuj elementy i odpad lub Eksportuj tylko elementy. Ustaw jednostki, dostępne opcje krawędzi arkusza i warstwę opisów.
Zatwierdź opcje DXF, aby zapisać plik, a następnie otwórz go w programie CAD odbiorcy.
Zmierz jeden element w CAD i porównaj go z tym samym elementem na wybranym rozkroju TonCut.
Sprawdź orientację, położenie, wymagane elementy, obszary odpadu i krawędzie arkusza.
Sprawdź, czy długie identyfikatory i opisy są czytelne i nie nakładają się na siebie, zwłaszcza na małych elementach. Jeśli tekst jest nieczytelny lub nachodzi na inny, popraw ustawienia eksportu i sprawdź kolejny plik.
Po udanej próbie wyeksportuj wymagane rozkroje do osobnego folderu. Porównaj pliki z listą rozkrojów i wymaganą liczbą powtórzeń.

Okno podsumowuje liczbę i łączną długość cięć, niewykorzystany materiał oraz długość drogi głowicy dla zakresu objętego eksportem. Sprawdzaj zarówno podsumowanie, jak i rysunki.
Przed produkcją rysunek DXF wymaga sprawdzenia i przygotowania w programie CAD lub oprogramowaniu maszyny. Sam eksport linii cięcia nie zapewnia zweryfikowanego programu dla maszyny.

HPGL i PLT: szybkość, krawędzie i skala

Oba okna udostępniają szybkość cięcia i uwzględnianie krawędzi arkusza. Szybkość jest zapisywana jako polecenie prędkości urządzenia; użyj wartości wymaganej przez odbiorcę, nie zakładając uniwersalnej jednostki posuwu. PLT dodatkowo udostępnia rozdzielczość DPI, która określa skalę współrzędnych.

Dopasuj rozdzielczość PLT do systemu odbiorczego. Niezgodność zmienia fizyczny rozmiar rysunku.
Uwzględnianie krawędzi dodaje obrys arkusza; sprawdź, czy odbiorca go potrzebuje.
Sprawdź liczbę i długość cięć, niewykorzystany materiał i drogę głowicy w podsumowaniu, a następnie plik w programie odbiorczym.

Mach3: ustawienia ruchu i podział na bloki

Okno Mach3 rozdziela szybkość cięcia i opuszczania oraz zawiera pole narzędzia. Użyj wartości i oznaczenia narzędzia zgodnych z konfiguracją odbiorczą Mach3. Margines bezpieczeństwa podaje się w milimetrach; pomijanie marginesów jest osobną opcją.

Maksymalna długość i szerokość bloku mają niezależne włączniki i pola w milimetrach. Sterują podziałem wyjścia, a nie wymiarami wymaganych elementów.
Przy ograniczonym obszarze roboczym sprawdź oba aktywne limity.
Po zmianie ruchu, narzędzia, marginesów lub bloków sprawdź plik zgodnie z procedurą weryfikacji maszyny przed produkcją. Podręcznik nie narzuca uniwersalnych prędkości ani odstępów bezpieczeństwa.

Schneider NUM 1020: cięcie i szlifowanie

Wybierz rozkrój ze szlifem lub bez szlifu, następnie sprawdź margines bezpieczeństwa stołu, margines bezpieczeństwa szlifierki i szerokość tarczy. Marginesy i szerokość są podawane w milimetrach. Dopasuj te ustawienia wyjściowe do maszyny i wykonywanej operacji.

Podpis „Prędkość tarczy” może być mylący: ustawienie określa posuw, a nie prędkość obrotową wrzeciona. Użyj wartości posuwu wymaganej przez urządzenie odbierające plik.
Sprawdź zarówno wybór szlifowania, jak i jego margines; zmiana jednego nie zastępuje kontroli drugiego.
Przed wydaniem projektu zweryfikuj reprezentatywny plik według zwykłej procedury sterownika.

ITM, Bottero 352-BCS i Streamsoft Prestiż

ITM i Bottero 352-BCS umożliwiają zbiorczy eksport plików rozkroju. Wybierz odpowiednią zainstalowaną wtyczkę i plik docelowy dla obliczonego wyniku. Te wtyczki nie mają osobnego okna konfiguracji. Streamsoft Prestiż eksportuje zbiorczy plik wyników; wybierz go dla odpowiedniego programu odbierającego, a następnie sprawdź w nim przesłane sumy i identyfikatory. Brak przycisku konfiguracji sam w sobie nie oznacza, że wtyczka nie została załadowana.

ITM i Bottero 352-BCS obsługują materiał arkuszowy 2D, a Streamsoft Prestiż — materiał liniowy 1D.